Cztery zbrodnie na cztery pory roku - testując Legimi

źródło

Każda pora roku przynosi nieoczywistą zbrodnię, za którą kryją się skryte w odległej przeszłości motywy lub… przypadek. Zło czaić się może zarówno w ekskluzywnym domu spokojnej starości, jak i w zapuszczonym ośrodku wczasowym.

Cztery zbrodnie na cztery pory roku są zbiorem kryminalnych opowiadań napisanych przez Zbrodnicze Siostrzyczki, czyli Martę Guzowską (laureatka Nagrody Wielkiego Kalibru za "Ofiarę Polikseny", autorka "Głowy Niobe") i Agnieszkę Krawczyk (autorka powieści obyczajowych i kryminałów, między innymi "Napisz na priv", "Morderstwo niedoskonałe", "Dziewczyna z aniołem").

Drzewo samobójców - opowiadanie Agnieszki Krawczyk, które najbardziej przypadło mi do gustu - rozpoczyna się niemal jak horror. W maju 1954 w trakcie tajemniczej zabawy i eksperymentów umiera jedno z pięciorga dzieci. Pozostali przysięgają dochować tajemnicy. Gdy sześćdziesiąt lat później w luksusowym Domu Seniora umiera na serce starszy pan, czytelnik nie ma wątpliwości, że ta śmierć jest w jakiś sposób powiązana z tamtym wydarzeniem. "Drzewo samobójców" ma jedną wadę - jest stanowczo za krótkie. Przyjemnością byłoby czytanie tej historii jako powieści z rozbudowanymi sylwetkami bohaterów i tajemnicami z przeszłości.

Kwestia czasu to oddający atmosferę gorącego lata monolog studentki, która dorabia jako sprzątaczka w biurowcu borykając się z molestowaniem przez chamskiego szefa.

Bajka o rybaku i rybce

Bajkowych wspomnień z dzieciństwa ciąg dalszy.

"Bajkę o rybaku i złotej rybce" zna chyba każdy. Tę opowieść ludową, ukazującą nigdy niedającą się zaspokoić chciwość i pychę, po raz pierwszy spisali w 1812 roku bracia Grimm. Dwadzieścia lat później poetycką wersję tej historii napisał Aleksander Puszkin. Będąc dzieckiem, byłam przekonana, że jest to właśnie rosyjska bajka. 

Mieszkał stary rybak ze swą starą
Nad samym brzegiem morza.
W starej, nędznej lepiance mieszkali
Równo lat trzydzieści i trzy lata.
Stary łowił siecią ryby w morzu,
A starucha przędła swoją przędzę.

Nie jest łatwa praca rybaka, nieraz pustą sieć wyciągał lub pełną mułu, czy morskiej trawy. Kiedyś jednak 

Sieć wróciła z jedną tylko rybką,

Ale z jaką rybką! Ze złotą!

I do tego mówiącą ludzkim głosem. Uprosiła rybka rybaka, by ją wypuścił, obiecując królewski wykup. Rybak jednak nie chciał darów i z dobrym słowem wrzucił rybkę do morza.

Po powrocie opowiedział żonie co mu się przydarzyło. Oj nie przyjęła żoneczka szlachetności męża łaskawie.

"Durniu - mówi - głupi niezdaro!

Nie umiałeś poprosić o wykup!

O koryto byś chociaż poprosił!

Nasze stare całkiem się rozpadło."

Bajka o śpiącej królewnie i siedmiu junakach

W dzieciństwie nie bardzo lubiłam opowieści napisane wierszem, zresztą z wiekiem się to raczej nie zmieniło. Jednak były wyjątki. Jeden z nich to bajka Aleksandra Puszkina "O śpiącej królewnie i siedmiu junakach". Tak, tak, tu nie ma błędu - śpiąca królewna i siedmiu, absolutnie nieprzypominających krasnoludków, mieszkańców tajemniczego domku w głuszy. Oryginalny tytuł to Сказка о мёртвой царевне и о семи богатырях, czyli nasza carewna jest bardziej martwa, niż śpiąca, a z wrzecionem nie zawierała bliższej znajomości. Dużo wspólnego ma za to ze znaną skądinąd Śnieżką.

Ale zacznijmy po kolei:

Król z królową się rozstaje

I rusza w dalekie kraje,

A królowa w oknie czeka,

Kiedy mąż wróci z daleka.

(...)

Ona czeka czas niemały,

Już mijają trzy kwartały,

A w Wigilię, w noc grudniową,

Córką darzy Bóg królową.

I o świcie gość kochany,

Dzień i noc wyczekiwany,

Spoza rzek i spoza gór

Wraca ojciec-król na dwór.

Raz na niego popatrzyła,

Nawet westchnąć nie zdążyła,

Nie zniosła już tylu wzruszeń

I przed mszą oddała duszę.

Król rok przeżył wśród żałości

Lecz i on miał swe słabości;

Jak sen rok przeminął długi,

Król ślub bierze po raz drugi.

Kwiecień na wyspach...

... czyli irlandzko-brytyjsko-islandzko :)

Przeczytanych tytułów 14, ale w tym są pozycje dla dzieci i jedno opowiadanie. Generalnie były to książki lżejsze, rozrywkowe - głównie kryminały i raczej niewielkie objętościowo. Która najlepsza? Trudno powiedzieć, bo choć większość to śledztwa, to każde w zupełnie innym stylu. Zdecydowanie najwięcej radości z czytania dała mi Marta Kisiel. :) Odkryłam też, że bardzo mi pasuje humor i język Eoina Colfera. Planuję sprawdzić, czy jego książki dla starszego czytelnika też będą mi odpowiadać. Z kolei Rzeki Londynu mi się podobały, ale nie zachwyciły tak, jak miałam nadzieję - na pewno przeczytam kontynuację, ale spokojnie poczekam na wydanie w Polsce.

Marta Kisiel Nomen Omen
Ian Sansom The Case of the Missing Books
Eoin Colfer The Legend of the Worst Boy in the World
Eoin Colfer The Legend of Spud Murphy
M.C.Beaton Agatha Raisin i tajemnice salonu fryzjerskiego
M.C. Beaton Agatha Raisin i martwa znachorka
Eoin Colfer The Legend of Captain Crow's Teeth
Brian McGilloway The Stolen Child - opowiadanie
M.C. Beaton Agatha Raisin i przeklęta wieś
Yrsa Sigurðardóttir Last Rituals
Eoin Colfer Fletcher Moon. Prywatny detektyw
Brian McGilloway Na granicy
Brian McGilloway Aleja Szubienic
Ben Aaronovitch Rzeki Londynu

Aleja Szubienic - Inspektor Devlin po raz drugi

źródło

Mała uliczka w mieście na granicy Irlandii Północnej i Południowej. Dawno temu wieszano tu zbrodniarzy. Ludzie mówią, że wciąż nawiedzają ją duchy. Podobno nocą słychać czasem brzęk łańcuchów, a gdy dobrze wytężyć słuch - zawodzenie skazanych i skrzypienie martwych konarów. Teraz na drzewach w Alei Szubienic zawisło ciało ofiary mordercy…

Parę miesięcy minęło od dramatycznych, grudniowych wydarzeń w Lifford przedstawionych w Na granicy. Szef Devlina wybiera się na emeryturę i namawia Bena, by starał się o awans na nadinspektora. Jak wiadomo, lepiej jest odchodzić mogąc pochwalić się sukcesami. Szczęśliwie dla Costella dwukrotnie w ciągu dwóch miesięcy jego policjantom udaje się natrafić na składy nielegalnej broni i narkotyków. Zastanawiające jednak jest to, że znalezisk w obu przypadkach dokonali ci sami funkcjonariusze. W międzyczasie Devlin otrzymuje polecenie, by "zaopiekować" się miejscowym niebieskim ptakiem, który właśnie wyszedł z więzienia po dłuższej odsiadce. Najlepiej byłoby go przekonać, by opuścił okolice Lifford. James Kerr przekonuje jednak Devlina, że nie zamierza sprawiać kłopotów, chciałby tylko z kimś się zobaczyć.
Przybycie Jamiego do miasteczka i jego próby skontaktowania się z pewnymi ludźmi zadziałają jednak jak katalizator i wywołają lawinę tragicznych wydarzeń. Równocześnie Devlin stara się zidentyfikować sprawcę zabójstwa młodej dziewczyny znalezionej w jednym z domów nowo-budowanego osiedla, pomaga w wyjaśnieniu włamania do apteki, a to wszystko w nieciekawej atmosferze wśród kolegów z pracy, ze względu na rywalizację związaną z awansem i niejasności w sprawie znalezionej broni.