Pokazywanie postów oznaczonych etykietą brytyjska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą brytyjska. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 28 sierpnia 2018

Lato z książką - Prowansja i Morderstwo przy rue Dumas



Wydawnictwo Smak Słowa ma dobrą rękę do ciekawych, nietypowych kryminałów. To dzięki nim poznałam książki norweskiego policjanta Jørna Lier Horsta, niemieckie kryminały kulinarne Toma Hillenbranda (szkoda, że wydano tylko dwa), zaś w tym roku przyszła pora na  kryminały francuskie z kroplą brytyjskości, choć napisane przez  Kanadyjkę.

Morderstwo przy rue Dumas to druga część serii "Verlaque i Bonnet na tropie". Pierwsza - Śmierć w Chateau Bremont - wprowadza na scenę literackich śledztw dość nietypowy duet: sędziego i profesorkę prawa. Sędzia Antoine Verlaque to człowiek z wysokim poczuciem własnej wartości, smakosz i erudyta. Prowadząc dochodzenie w sprawie śmierci miejscowego arystokraty, zwraca się z prośbą o pomoc do swojej dawnej miłości, profesor lokalnego uniwersytetu Marine Bonnet. Wspólne śledztwo i związane z nim przeżycia na nowo zbliżają tych dwoje do siebie i w drugiej części serii, choć mają oni jeszcze różne wątpliwości i wahania, to de facto są znowu parą.

W Morderstwie przy rue Dumas wyjaśniają razem zagadkową śmierć dziekana wydziału teologii. Kto by pomyślał, że na uniwersytecie w Aix-en-Provence i to jeszcze na takim wydziale, może być tak niebezpiecznie.

czwartek, 31 sierpnia 2017

Hurtownia kryminalna #10 z wakacjami w tle

Na zakończenie sierpnia parę propozycji kryminalnych, w których wakacje i urlop stanowią istotny element fabuły.
źródło

Na początek klasyka - Karaibska tajemnica Agathy Christie.

She had one weapon and one weapon only, and that was conversation. [1]

Jane Marple w celu podreperowania nadwyrężonego angielskim klimatem zdrowia, wyjeżdża na ufundowany przez siostrzeńca wypoczynek na karaibskiej wyspie St. Honore. Pogoda urzekająca, słoneczne kąpiele koją reumatyczne bóle, ale w głębi duszy panna Marple stwierdza, że się nudzi...

Nie pomagają liczne konwersacje z gośćmi, mijające dni niczym się od siebie nie różnią - zawsze piękna pogoda, spacery, odpoczynek na plaży, wieczorem kolacje i dancingi. Jednak pewnego dnia coś się zmienia. Początkowo konwersacja z emerytowanym  majorem Palgravem zapowiada się jak dziesiątki poprzednich - nużący monolog majora o jego podróżach i przygodach, którego panna Marple słucha jednym uchem. W pewnym momencie major proponuje starszej pani obejrzenie zdjęcia, na którym został uchwycony morderca - zabójca żony, któremu udało się uciec przed sprawiedliwością. Do prezentacji zdjęcia jednak nie dochodzi - major nagle zmienia temat i w pośpiechu chowa zdjęcie. Następnego dnia zaś zostaje znaleziony martwy w swej sypialni. Wylew, może zawał - nic dziwnego, wszak Palgrave cierpiał na nadciśnienie. A skąd wiadomo, że chorował? Przecież sam o tym wspominał, zaś w jego łazience znajdowały się tabletki na nadciśnienie.

Hmm, ale czy rzeczywiście major skarżył się na tę chorobę? Panna Marple nie przypomina sobie nic podobnego, a im dłużej zastanawia się nad ostatnią rozmową ze zmarłym, tym więcej ma wątpliwości. Najwyższa pora wytoczyć najgroźniejszą broń Jane Marple - konwersację połączoną w wnikliwą obserwacją i znajomością ludzkiej natury.

poniedziałek, 31 lipca 2017

Hurtownia kryminalna #9


W lecie dobrze czyta się kryminały (zresztą, czy jest zła pora roku na takie lektury? ;-) ) Ponownie wpis z przewagą brytyjskich opowieści kryminalnych, ale dzielnie depczą im po pietach polskie śledztwa. Na początek dwie majowe zaległości.

źródło
Erin Kelly Broadchurch

Nie wiem, czy dobrze zrobiłam sięgając po książkę na podstawie serialu, zamiast najpierw go obejrzeć. Zwykle w rywalizacji książka/film wygrywa książka, ale na ogół to film jest na podstawie książki, a nie odwrotnie. Zdarzyło mi się czytać już powieści powstałe na podstawie serialu (na przykład Doc Martin) i nie było to zwykle nic wyjątkowego. O serialu Broadchurch słyszałam sporo dobrego, czy książka też się obroniła?

Broadchurch, małe nadmorskie miasteczko w Dorset. Wszyscy wszystko o sobie wiedzą, znają swoją przeszłość, a przynajmniej tak im się wydaje. Szokiem dla całej społeczności jest śmierć jedenastoletniego Danny’ego Latimera, którego ciało znaleziono na plaży, u stóp stromego klifu. Śledztwo prowadzi dwójka śledczych - miejscowa sierżant Ellie Miller, przyjaciółka matki zamordowanego chłopca i nowo przybyły komisarz Alec Hardy. Współpraca między policjantami nie układa się różowo. Ellie, która właśnie wróciła z rodzinnego urlopu, spodziewała się awansu, a tymczasem stanowisko otrzymał Alec Hardy. W dodatku śledczy całkowicie różnią się charakterami i sposobem prowadzenia dochodzenia. Ellie jest ciepłą osobą, która nie może uwierzyć, że za śmiercią Danny'ego może stać ktoś z miasteczka, ktoś dobrze jej znany. Alec jest zgorzkniały, nie ufa nikomu, wie, że każdy w pewnych okolicznościach jest zdolny do popełnienia zbrodni. Które z nich ma rację?

niedziela, 30 kwietnia 2017

Moje lektury na przesilenie wiosenne

Teoretycznie wiosna rozgościła się już na dobre. Były już takie dni, że udało się poczytać na zewnątrz, coraz mocniejsza zieleń zachęcała do spacerów. A tu nagle trzeba znowu wyciągnąć z szafy kurtki zimowe i przeprosić się z czapką. Rzeczywiście kwiecień-plecień...

Nie wiem, czy ze względu na tę zmienną pogodę, czy więcej pracy niż zwykle, bardzo potrzebowałam tej wiosny książek podnoszących na duchu i poprawiających humor. Moje wybory czytelnicze nie zawsze mnie zadowoliły, nie uniknęłam rozczarowań, na szczęście większość moich marcowo-kwietniowych książek spełniła pokrzepiające zadanie w stopniu co najmniej zadowalającym.

źródło
Pracownia dobrych myśli Magdaleny Witkiewicz to był w sumie pewniak. Wiem, że jeśli potrzebuję książki, która otuli mnie jak ciepły koc i przywróci wiarę w ludzi, w szczęśliwe zakończenia, śmiało mogę sięgać po książki właśnie tej autorki.

Pracownia Dobrych Myśli była kiedyś zakładem krawieckim, miejscem, gdzie Pelagia potrafiła wyczarować sukienki, w których kobiety nie tylko czuły się piękne, ale przy okazji znajdowały szczęście. Panny młode, które szły do ślubu w jej kreacjach, podobno zawsze żyły długo i szczęśliwie. Po śmierci krawcowej, pracownia nie miała szczęścia do najemców - zakład z trumnami, sklep z częściami do szambiarek, to mało romantyczne, choć z pewnością potrzebne biznesy. Wygląda jednak na to, że odrobina piękna znów zawita na do Pracowni. Wnuk Pelagii o nader proroczym imieniu Florian, chce otworzyć w tym miejscu kwiaciarnię. Chce robić to co kocha i uszczęśliwiać innych swoimi bukietami. Nie przypuszcza, że dzięki tej decyzji zmieni życie kilku osób - mieszkańców kamienicy przy ulicy Pogodnej.

czwartek, 30 marca 2017

Koralina

Odbierze ci życie, wszystko, czym jesteś, na czym ci zależy, pozostawiając jedynie mgłę, dym. Odbierze ci radość. Pewnego dnia obudzisz się i odkryjesz, że nie masz już serca ani duszy. Pozostanie tylko skorupa, ulotna zjawa, nie więcej niż sen na jawie. Wspomnienie czegoś, o czym się zapomniało. [1]

Koralina Jones jest jedynaczką. Wraz z rodzicami, tuż przed końcem wakacji, przeprowadza się do nowego domu. Dom jest stary i duży, z mnóstwem zakamarków i wielkim, zarośniętym ogrodem. Rodzina Koraliny zajmuje tylko część budynku - jedno mieszkanie. Nad nimi mieszka starszy, dziwny pan z wielkimi wąsami, zaś na parterze dwie emerytowane aktorki - panna Spink i panna Forcible, hodujące mnóstwo starzejących się szkockich terrierów.

Pierwsze dwa tygodnie w nowym domu Koralina spędza na eksploracji okolicy - poznaje tajemnice ogrodu, odszukuje starą studnię, zdziczałe rosarium, obserwuje sąsiadów. Pewnego dnia jednak deszcz zmusza się do pozostania w mieszkaniu, a to oznacza nudę. Rodzice oganiają się od Koraliny, jak od uprzykrzonej muchy, proponując jej fascynujące zajęcia typu "narysuj coś", "naucz się stepować". Dziewczynka bada więc dom, posuwając się nawet do dokładnego zliczenia wszystkich drzwi i okien. Jedne z drzwi okazują się wyjątkowo tajemnicze, i choć kiedy Koralina otwiera je razem z mamą po raz pierwszy, kryje się za nimi ceglana ściana i nie da się przez nie przejść, to już wkrótce dziewczynka przekona się, że nie wszystko jest tym, czym wydaje się być na pierwszy rzut oka. Za drzwiami czeka na Koralinę świat alternatywny. Świat, w którym jej druga matka i drugi ojciec mają dla niej czas, gotują jej ulubione potrawy i chcą, by została z nimi na zawsze.

wtorek, 28 lutego 2017

Hurtownia kryminalna #8 z Anglią w tle


Pora nadrobić trochę zaległości, czyli zapraszam do hurtowni kryminalnej. Pierwszą w tym roku odsłonę notki hurtowej sponsoruje Anglia (proszę zaparzyć do czytania dobrą herbatkę!).

Agatha Raisin i mordercze święta 
źródło
Wprawdzie Boże Narodzenie dawno już za nami, ale skoro w październiku zdarza się usłyszeć w sklepach kolędy, to tym bardziej na początku roku można jeszcze podczytywać książki z motywem świątecznym.

Agatha Raisin całe życie marzyła o cudownych, wyjętych wprost z reklamy, świętach Bożego Narodzenia. Jej szare dzieciństwo i nieudane małżeństwo nie sprzyjało takim obrazkom, Agatha postanawia więc w tym roku urządzić wystawną kolację dla swoich współpracowników i sąsiadów. Skrycie liczy na to, że pojawi się także James, który w świątecznej atmosferze znów się w niej zakocha. Oczywiście jednym z warunków idealnych Świąt jest śnieg, a ponieważ angielska pogoda rzadko sprzyja temu marzeniu, Charles i Roy postanawiają pomóc naturze i zrobić Agacie niespodziankę. Ich starania, jak można przypuszczać, niekoniecznie pójdą zgodnie z planem...

Agencja detektywistyczna Agathy Raisin dobrze prosperuje, a od czasu do czasu zdarzają się, w odróżnieniu od spraw rozwodowych, czy poszukiwań zaginionych zwierzaków, naprawdę interesujące zagadki. Na przykład bogata wdowa, która podejrzewa, że ktoś z jej najbliższego otoczenia dybie na jej życie. Agatha ma wrażenie, że to wymysły antypatycznej i zarozumiałej kobiety, ale z ciekawości przyjmuje sprawę. Razem ze swoją nową asystentką, Toni Gilmore, udaje się do posiadłości pani Tamworthy. Zanim jednak Agatha dobrze rozejrzy się po okolicy, jej zleceniodawczyni nagle umiera. Podejrzani są wszyscy członkowie rodziny i służba, a nawet mieszkańcy wioski, którzy nie znosili dziedziczki. Pojawia się nawet cień podejrzenia, że posiadająca wyjątkowo wredny charakter, pani Tamworthy celowo się otruła, by zatruć życie członkom swojej rodziny.

Czy Agacie i Toni uda się rozwiązać zagadkę, mimo niechęci rodziny zmarłej?

piątek, 27 stycznia 2017

Mini Shopaholic

Czy znacie Becky Bloomwood? Postać zakupoholiczki, stworzona przez Sophie Kinsellę w książce Świat marzeń zakupoholiczki (inne wydanie: Wyznania zakupoholiczki), zagrana w amerykańskiej ekranizacji przez Islę Fisher, to młoda, pełna wdzięku dziewczyna o dobrym sercu, uzależniona od... zakupów. Becky w karkołomny sposób potrafi przekonać siebie, że kupienie kolejnej pary butów, torebki, czy apaszki to rewelacyjna inwestycja na przyszłość, nie mówiąc o ogromnych oszczędnościach przy wyprzedażach, bądź ofertach typu 2 za 1.

W efekcie karty kredytowe Becky są wykorzystane maksymalnie, debet na koncie dawno przekroczony, a domknięcie szafy graniczy z cudem.

Postępowanie Becky, unikanie konfrontacji z problemami, kłamstwa i kłamstewka oraz chowanie głowy w piasek,  prowadzą nieuchronnie do katastrofy. Jednak dzięki uporowi, kreatywności oraz lojalności przyjaciół i rodziny, udaje się jej zawsze wybrnąć z kłopotów i spaść na cztery łapy, zaś jej perypetie, choć absurdalnie przerysowane, są opisane barwnie i bawią do łez. A przynajmniej tak było w poprzednich książkach, bo Mini Shopaholic, szósta z serii, jest słabsza.

piątek, 25 listopada 2016

Pluszowe misie polecają książki o... innych misiach :)


25 listopada to Dzień Pluszowego Misia. W ubiegłym roku pluszaki moich dzieci prezentowały książki na dobry sen (KLIK), dzisiaj natomiast w roli głównej książki o innych misiach.

Nie będziemy jednak przedstawiać znanego chyba wszystkim Misia o Bardzo Małym Rozumku, chociaż ma on swoje zasłużone miejsce na naszych półkach i w naszych sercach.

***

Kiedy indziej napiszemy też o Misiu, który upodobał sobie sfatygowany kapelusz i kanapki z marmoladą.


***

Dzisiaj dwie książeczki o NIEDŹWIEDZIACH.

poniedziałek, 26 września 2016

Doc Martin: Practice Makes Perfect

źródło
Panie i Panowie, Rodzino, Znajomi i Nieznajomi, przedstawiam główną przyczynę, dla której po blogu hula wiatr, usiłując bezskutecznie odkurzyć opustoszałe wirtualne kąty. Oczywiście należy tu też winić specyfikę września, w którym nawał zajęć w pracy kumuluje się z atrakcjami typowo rodzicielskimi - ach te zebrania, popołudniowe dowożenia pociech na basen, na angielski - ale największym winowajcą jest... tadam! - Doctor Martin Ellingham.

Znakomity londyński chirurg naczyniowy z dnia na dzień zapada na hemofobię, lęk przed krwią i nie jest w stanie operować. Obejmuje posadę lekarza rodzinnego na prowincji, w malowniczo położonym kornwalijskim miasteczku Portwenn. Zderzenie sztywnego, szorstkiego, rzeczowego i pozbawionego poczucia humoru profesjonalisty z bardzo barwną lokalną społecznością prowadzi do wielu nieporozumień i zabawnych sytuacji. Komediowa strona serialu przeplata się z dramatycznymi wydarzeniami, w których Doc ma okazję wykazać się swoją wybitną wiedzą i kompetencją. A trzeba przyznać, że mieszkańcy Portwenn mają wyjątkowy talent do ulegania przeróżnym wypadkom, jak również "łapania" wszelkich możliwych wirusów, nie zabraknie nawet egzotycznych chorób, czy rzadkich genetycznych przypadłości. Martin Ellingham ma pełne ręce roboty (no może poza okresem, gdy w skutek zwolnienia niekompetentnej recepcjonistki, spotyka się ze swojego rodzaju buntem mieszkańców i poczekalnia świeci pustkami).

wtorek, 23 sierpnia 2016

Tremarnock - obyczajówka z Kornwalią w tle

źródło
Kornwalia - południowo-zachodni skrawek Anglii, zachwyca krajobrazami, kusi pięknymi plażami, malowniczymi klifami i echami legend arturiańskich.

Jednym z winowajców, przez których wycieczka w ten rejon Wysp Brytyjskich znalazła się na liście moich marzeń, jest z cała pewnością serial Doc Martin o znakomitym chirurgu, który zapada na hemofobię, czyli lęk przed... krwią, z rewelacyjnym Martinem Clunes w roli głównej.

Sięgając po Tremarnock Emmy Burstall, liczyłam na obyczajówkę, w której odnajdę tę specyficzną atmosferę smaganej wiatrem, małej kornwalijskiej wioski z ekscentrycznymi mieszkańcami i która pomoże mi odkurzyć angielski. Okładka, jednoznacznie kojarząca się z latem, zapowiadała raczej lekką i beztroską lekturę, jednak powieść Emmy Burstall nie jest opowieścią o życiu pozbawionym trosk. Wręcz przeciwnie, ku memu zaskoczeniu, Tremarnock okazał się historią o kobiecie walczącej ze całych sił, wbrew wszelkim przeciwnościom, o szczęśliwe życie dla swojego dziecka.

Liz Broome samotnie wychowuje niepełnosprawną córkę Rosie. Decyzja o zamieszkaniu w Tremarnock, małej wiosce, na południowym wybrzeżu Kornwalii, z biegiem czasu, okazała się najlepszym, co Liz mogła zrobić, po tym jak ojciec dziewczynki dał wyraźnie do zrozumienia, że zajmowanie się chorym dzieckiem przekracza jego możliwości. Chociaż Liz z trudem wiąże koniec z końcem, pracując wcześnie rano jako sprzątaczka w biurowcu w Plymouth i do późnych godzin wieczornych jako kelnerka w lokalnej restauracji, w opiece nad Rosie może liczyć na pomoc sąsiadów. Mała społeczność sprzyja bliskim więziom, ludzie wiedzą o sobie dużo więcej, niż w dużych miastach, plotkują na potęgę, ale jednocześnie bardziej zwracają uwagę na potrzeby innych.

Codzienność Liz i Rosie, chociaż pozbawiona luksusów, wymagająca świetnej organizacji i hartu ducha, pełna jest drobnych radości. Wystarczy jednak jeden dzień, by ich ustabilizowane życie stanęło na głowie. Od tej pory już nic nie będzie takie samo.

poniedziałek, 29 lutego 2016

Hurtownia kryminalna #7


Zimowa odsłona hurtowni kryminalnej, a w niej: podwójna dawka Wiktora Forsta, Agatha Raisin otwiera własne biuro detektywistyczne, a fińska nastolatka, Lumikki Andersson, następuje na odcisk gangsterom. Zapraszam!

M.C.Beaton Agatha Raisin i zabójczy taniec
Agatha Raisin decyduje się otworzyć własne biuro detektywistyczne. Początkowo sprawy jakimi się zajmuje ją rozczarowują, poszukiwanie zaginionych kotów, to nie jest to, czym chciała się zajmować! Takich drobnych spraw jest jednak całkiem sporo, co umożliwia Agacie zatrudnienie pracowników - jedną z zatrudnionych osób jest nowa lokatorka domku sąsiadującego z domem Agathy, Emma Comfrey. Wreszcie nie jest to mężczyzna, w którym nasza bohaterka się zakochuje! Relacja miedzy dwiema paniami, podszyta podejrzliwością, jest ciekawym wątkiem tego tomu.
W końcu Agatha doczekuje się interesującego zlecenia - trzeba wyjaśnić, kto stoi za anonimowymi pogróżkami, które otrzymuje córka majętnej pani Laggat-Brown. Czy uda się zapobiec tragedii? Komu zależy na śmierci Catherine Laggat- Brown? Życie samej Agathy też znajdzie się w niebezpieczeństwie...
Pod koniec książki ciekawostka: niewielka wzmianka dotycząca Polski :)

Zabójczy taniec napoczęłam w sylwestrowe popołudnie (tytuł nader pasujący, prawda?), by skończyć w Nowy Rok. Lekka i niezobowiązująca, ale sympatyczna lektura, idealna na taki dzień. 

czwartek, 25 lutego 2016

Pół wojny - gorzki smak zwycięstwa

źródło
Pół wojny to zamknięcie trylogii Morze Drzazg Joe Abercrombiego. Zdecydowanie namawiam do rozpoczęcia przygody w tym świecie od lektury dwóch pierwszych części - Pół króla i Pół świata.

Dwa lata po wydarzeniach przedstawionych w Pół świata Zadra jest Tarczą królowej Laithlin, ale i żoną Branda, choć niełatwo połączyć te dwie role życiowe. Mimo tego, wyglądają na szczęśliwą parę.
Koll dorósł i kształci się u boku Ojca Yarviego, pragnie stać się ministrem, którego słowa będą zmieniać świat.

Królestwa Gettlandu, Vansterlandu i Throvenlandu połączył niepewny sojusz przeciwko Najwyższemu Królowi. Nie zapobiegł on jednak podstępnemu atakowi Yillinga Wspaniałego na stolicę Throvenlandu. Na oczach księżniczki Skary zostaje zamordowany jej dziad, król Fynn i jego doradczyni Matka Kyre. Skarze udaje się uciec z ogarniętego pożogą zamku tylko dzięki przebiegłości starego korsarza - Sinego Yennera. Osamotniona młodziutka księżniczka znajduje schronienie w Thorlby, stolicy Gettlandu, u swej kuzynki Laithlin. Będzie musiała znaleźć w sobie odwagę, by nie mając nic poza słowami,  wywalczyć sobie należną pozycję między królem Uthilem oraz Grom-gil-Gormem i odzyskać swoje królestwo.

Mając po swojej stronie jedynie starego pirata, pożyczoną minister oraz, darowanego jak psa, pół-dzikiego wojownika - obrońcę, Skara z rozpieszczonej księżniczki w przyspieszonym trybie musi stać się kalkulującą na zimno królową, która w swych dłoniach dzierży przyszłość kruchego sojuszu, zbudowanego na wzajemnej nienawiści i podejrzliwości. Tym samym ma wpływ na losy wojny, która ogarnia Morze Drzazg. A przecież tylko połowa wojny toczy się na polu bitwy, słowa też są orężem.

wtorek, 26 stycznia 2016

Morze Drzazg

źródło
Wróciłam kilka dni temu znad Morza Drzazg. Była to już druga moja podróż w tamte okolice.

Za pierwszym razem towarzyszyłam młodemu królowi-kalece, który z dnia na dzień był zmuszony zająć miejsce swego ojca oraz brata. Zupełnie nieprzygotowany na udźwignięcie ciężaru odpowiedzialności władzy chłopiec bardzo szybko został zdradziecko z tego tronu zrzucony. 

Cudem uniknąwszy śmierci, Yarvi doświadcza losu, przy którym śmierć byłaby chyba wybawieniem.

Wyszkolony na doradcę króla, wie jednak, że "mądrzy czekają na odpowiedni moment, lecz nie pozwalają, aby im umknął" i poprzysiągłszy zemstę, wykorzystuje na swą korzyść każdą okazję, każdy, nawet skrzywiony uśmiech losu.

Na przekór niemożliwemu, znajduje sprzymierzeńców i sposób na przywrócenie prawowitego władcy na tronie Gettlandu. Pytanie tylko, czy finał tej wyprawy będzie taki, jakiego Yarvi się spodziewał. I czy było warto?

Jestem o wiele starsza od Yarviego, niejeden zwrot akcji już widziałam, więc pewne wydarzenia nie zaskoczyły mnie tak, jak innych towarzyszy młodego króla. Niemniej jednak z fascynacją patrzyłam, jak chłopiec zmienia się w mężczyznę, a historia opowiedziana już wiele razy, w wykonaniu Abercrombiego na nowo zadziwia i ukazuje świeże oblicze.

niedziela, 27 grudnia 2015

Wieczór z baśniami

Grudniowy poświąteczny wieczór, zakończone przedświąteczne przygotowania i świąteczne wizyty, zapach piernika w domu, rozświetlona choinka - czy może być lepsza atmosfera do czytania baśni?

Dzisiejsze książeczki są dla mnie wyjątkowe nie ze względu na treść, choć nic im tu nie mogę zarzucić, ale zapadły głęboko w moje serce ze względu na ilustracje.

Księżniczka Głogu Władysława Ludwik Anczyca to pochodząca ze zbioru baśni "Woda żywa" XIX-wieczna wariacja na temat Śpiącej Królewny.

W niewielkim, ale obfitującym w dary natury królestwie, naród był tak poczciwy, że od dawien dawna więzienia stały pustkami, a wódki nie znano, król był bardzo dobry, zaś królowa miłosierna. Smutny był jednak pałac, bo jednego nie dał Pan Bóg królewskiej parze - dziecka. Nie pomogli mędrcy, nie pomogły modlitwy - upragnionego potomka nie było.

Pewnego dnia królowa, przechadzając się brzegiem jeziora, nie pozwoliła pastuszkom zabić wstrętnej ropuchy.

- Ani się waż! Nie stworzyłeś - nie zabijaj! Nie ty dałeś jej życie, a więc nie masz prawa zabijać biednej ropuchy.
- Ależ to czarownica! - wrzasnęli chłopcy.
- Precz stąd próżniaki -- zawołała królowa - bo was wszystkich każe wsadzić do kozy!
Chłopcy rozbiegli się w mgnieniu oka, a żaba podpłynęła ku brzegowi, rzekła:
- Bóg ci zapłać, dobra pani, za to, żeś mi ocaliła życie. Zatrzymaj się tu chwilkę, a ja ci za to dam podarunek sto razy więcej wart aniżeli wszystkie skarby królestwa. [1]

[2]

Darem tym okazała się prześliczna złotowłosa dziewczynka, radości nie było końca, ale przestroga ropuchy i przepowiednia astrologa niepokoiła królową - po skończeniu piętnastu lat, królewnie miało grozić wielkie niebezpieczeństwo.

sobota, 26 grudnia 2015

Przygody Rudobrodego Dżila, farmera z Ham

Sława nakłada na człowieka ciężkie obowiązki i naraża na wielkie kłopoty. [1]

Przekonuje się o tym rudobrody farmer o imieniu Dżil (Giles), który, bardziej przez przypadek niż w wyniku odwagi, przepędza z okolic swej wioski bezmyślnego olbrzyma. Wkrótce okazuje się, że opowieść o jego czynach, wędrując z ust do ust, rosła i pęczniała, a on sam stał się Osobistością, o której w końcu usłyszał sam król.

Wiadomo, że gdy na zwykłego człowieka zwrócą się oczy władcy, choć początkowo dostąpi on zaszczytów, to w rezultacie końcowym, należy spodziewać się raczej kłopotów, niż zysków. I tak dzieje się i tym razem.

Dżil otrzymuje wprawdzie od króla wrażające pochwałę pismo (napisane czerwonym atramentem na białym pergaminie) oraz cenny miecz, który z dumą wiesza nad kominkiem, ale gdy w królestwie pojawia się smok, zadowolonemu z siebie farmerowi rzednie mina. Któż bowiem powinien przepędzić potwora, jak nie Bohater? Na szczęście, otrzymany od króla miecz, okazuje się być słynnym, opiewanym w legendach pogromcą smoków: Gryzi-ogonem. Czy jednak w rękach prostego rolnika nawet tak znany oręż nie okaże się bezużyteczny? W dodatku smok okazuje się bardzo chytrą i cwaną bestią, która wcale nie zamierza łatwo oddać ani swego ogona, ani tym bardziej łba, zaś król postanawia załatać dziury budżetowe skarbca smoczym złotem...

Olbrzym, od którego zaczęła się cała awantura [2]

środa, 25 listopada 2015

Pluszowe misie polecają książki na dobry sen :-)


Dzisiaj Dzień Pluszowego Misia, a jak wiadomo własnie te zabawki są ekspertami w usypianiu dzieci. Zatem razem z naszymi udomowionymi niedźwiadkami wybraliśmy parę książek idealnych do czytania na dobranoc.
źródło
Jako pierwsza - pozycja dla najmłodszych fanów wieelkich, budowlanych maszyn. Dźwigi, koparki, betoniarki też potrzebują w końcu odpocząć po bardzo pracowitym dniu. 

Wierszowana opowiastka przedstawia po kolei maszyny, które po wykonaniu niezwykle odpowiedzialnych zadań, szykują się do snu. Dźwig samochodowy tuli misia (by się lepiej śniło mówiłam, że misie to zawodowcy, jeśli chodzi o dobry sen!), betoniarka nie zaśnie bez wieczornego prysznica, wywrotka już głośno chrapie, zaś spychacz mości się w miękkim piasku.

wtorek, 29 września 2015

Nemezis w obłoku różowej wełny

Lektura codziennej gazety w pewnym wieku staje się prawdziwym rytuałem. Panna Marple nie jest tu wyjątkiem. Pierwszą gazetę, Daily Newsgiver, czyta zwykle do porannej herbatki. Drugą, czyli Timesa, rozpoczyna po południu. Na początek główne wiadomości, potem rzut okiem na spis treści, a wreszcie kronika towarzyska i nekrologi.

Z racji zaawansowanego wieku czytelniczki nie dziwi, że częściej napotyka ona znajome nazwiska w nekrologach niż zawiadomieniach ślubnych, czy o chrzcinach. I choć często w pierwszej chwili panna Marple ma tylko mgliste wrażenie, że znała zmarłego, w końcu przypomina sobie więcej szczegółów.

Tak dzieje się też pewnego popołudnia, gdy wśród nekrologów pojawia się nazwisko Rafiel. Jason Rafiel. Jane Marple wprawdzie nie znała zmarłego zbyt dobrze, ale ich spotkanie było wyjątkowe i pełne wrażeń. W końcu nie co dzień demaskuje się mordercę, w dodatku na karaibskiej wyspie. Mimo to, wspomnienie o panu Rafielu ograniczyłoby się do tego jednego popołudnia - oboje, on i ona, byli niby... (...) statki mijające się nocą [1] i starsza pani nie poświęciłaby mu więcej swych myśli. Jednak Jason Rafiel miał wobec Jane Marple inne plany i nawet śmierć nie była w stanie przeszkodzić mu w ich realizacji.

Kilka dni po przeczytaniu notatki w prasie, panna Marple otrzymuje list z kancelarii adwokackiej. Prawnicy, równie zaintrygowani jak starsza pani, przedstawiają pośmiertną propozycję Jasona Rafiela. Zapisał on pannie Marple znaczną sumę pieniędzy jako wynagrodzenie za ... rozwiązanie tajemnicy pewnego morderstwa. Sprawa jest o tyle zagadkowa, że zleceniodawca nie wyjawia żadnych szczegółów dotyczących okoliczności sprawy, ani nawet tożsamości ofiary. Czy zaufanie do zdolności panny Marple, jej talentu do wyczuwania zła i poszukiwania sprawiedliwości nie było przesadne? Czy Jason Rafiel nie przecenił jej umiejętności? I pytanie najważniejsze, choć dla czytelnika chyba jednak retoryczne, czy Jane Marple podejmie wyzwanie?

czwartek, 28 maja 2015

Alfabetyczny morderca

Do pana Herkulesa Poirota.

Wyobraża pan sobie, że potrafi rozwiązać każdą zagadkę zbyt trudną dla naszej tępej angielskiej policji. Przekonamy się, mądralo Poirot, czy naprawdę taki z pana spryciarz. Może ten orzech będzie dla pana za ciężki do zgryzienia?
Proszę zainteresować się Androver dwudziestego pierwszego bm.

Z poważaniem
A.B.C.

Czy Herkules Poirot powinien poważnie potraktować ten anonimowy list? Wg Hastingsa autorem jest jakiś wariat i niekoniecznie należy brać tę wiadomość na poważnie. Detektyw jest jednak innego zdania, ale nic nie może zrobić, by zapobiec nieszczęściu. Pozostaje tylko czekanie. 21 czerwca w Androver, zostaje zamordowana starsza sklepikarka, pani Alicja Ascher. Na ladzie pozostawiono kolejowy rozkład jazdy, zwany potocznie ABC.

Po pierwszym morderstwie następują kolejne, poprzedzone listem - zapowiedzią i obowiązkowo z ofiarami o nazwiskach rozpoczynającymi się kolejnymi literami alfabetu oraz z podrzuconym rozkładem jazdy pociągów, będącym swoistym podpisem psychopaty.

Wygląda na to, że tym razem Herkules Poirot trafił na godnego siebie przeciwnika...

niedziela, 19 kwietnia 2015

Ogłoszenie - zamek we Włoszech wynajmę

źródło
Dla amatorów glicynii i słońca. Włochy, kwiecień.
Właściciel wynajmie mały, średniowieczny zamek
wraz z umeblowaniem i służbą.
Zgłoszenia na adres: Times, ref.Z 1000

Nie mielibyście ochoty zamienić tegorocznego, zimnego i deszczowego kwietnia na pachnącą, rozświetloną słońcem aurę północnych Włoch?
Cóż za pokusa! Mrs. Wilkins nie może przestać myśleć o ogłoszeniu zmieszczonym w Timesie. Może choć zapyta o warunki wynajmu? Do swojego pomysłu przekonuje, znaną jej tylko z widzenia, Mrs. Arbuthnot i Angielki podejmują kroki, by urzeczywistnić swe marzenia.

Ograniczone finansami, decydują się zmniejszyć koszty wynajmu poprzez zaproszenie do Włoch jeszcze dwóch lokatorek. Na kolejne ogłoszenie w gazecie odpowiadają tylko dwie panie - Mrs. Fisher i Lady Caroline Dester.


Nieśmiała, wycofana Lotty Wilkins, pomysłodawczyni wakacji, przeznacza na wyjazd swoje z trudem odłożone na "czarną godzinę" fundusze. Pełna wyrzutów sumienia, przekonuje męża, że została zaproszona do Włoch przez znajomą i ukrywa planowane wydatki. Mr Wilkins - prawnik, przystojny i wzbudzający szacunek mężczyzna, nie pochwala bowiem rozrzutności, a w stosunku do żony jest surowy i oschły.

Rose Arbuthnot również nie jest szczęśliwa w małżeństwie, choć nie przyznaje się do tego nawet przed sobą. Jej mąż, historyk, jest autorem cieszących się ogromną popularnością fabularyzowanych wspomnień słynnych kurtyzan, nałożnic królewskich i kochanek znanych postaci historycznych. Rose nie akceptuje tematyki książek męża i odmawia korzystania z profitów, jakie one przynoszą. Pieniądze oddaje na cele charytatywne, angażuje się bez granic w działalność na rzecz ubogich, ale popadając w dewocję, oddala się od męża, a ten po prostu usuwa się z jej życia.

Mrs. Fisher to sześćdziesięcioletnia wdowa planująca już tylko zestarzeć się dystyngowanie. Wyniosła, dość obcesowo traktuje Lotty i Rose, a we Włoszech pragnie tylko delektować się piękną pogodą i w spokoju rozpamiętywać przeszłość.

Piękna arystokratka, lady Caroline, ma dość otaczającej ją z każdej strony nadopiekuńczości, adoracji - chce uciec gdzieś, gdzie nikt jej nie zna. Odpocząć od narzucających się jej wielbicieli. Pobyt w San Salvatore wydaje się spełnieniem tych pragnień.

I tak cztery obce sobie kobiety, o bardzo różnych charakterach i oczekiwaniach, uciekają do Włoch, by razem spędzić miesiąc w raju. Czy znajdą tam to, czego szukają?

sobota, 28 marca 2015

Chłopak w sukience

źródło
Dennis jest zwyczajnym, dwunastoletnim chłopcem. Mieszka z tatą i starszym bratem w zwyczajnym domu, na jednym z tysięcy, zwyczajnych osiedli. Jednak będąc zwyczajnym nastolatkiem, Dennis jest inny (co w zasadzie nie powinno dziwić, wszak każdy z nas jest inny!)

Dennis to najlepszy napastnik w szkolnej drużynie piłkarskiej, ale ma też nietypowe jak na chłopca hobby - interesuje się modą, lubi kolory, różnorodność tkanin, kupiony za ostatnie zaskórniaki Vogue wydaje mu się magazynem pełnym magii, a na okładce znajduje się śliczne zdjęcie dziewczyny w żółtej sukience - sukience, która bardzo przypomina Dennisowi sukienkę jego mamy.

Mama chłopców odeszła z domu kilka lat wcześniej. Zanim to się stało, Dennis często wymykał się ze swojego pokoju, siadał na schodach i słuchał, jak Mama i Tata krzyczą na siebie, aż któregoś dnia krzyki ucichły.
Mamy już nie było.
Tata zabronił synom o niej wspominać. A wkrótce po tym, jak ich opuściła, obszedł cały dom, zdjął ze ścian wszystkie jej zdjęcia i spalił w wielkim ognisku. [1]

Po odejściu matki, dom Dennisa bardzo posmutniał. Zamknięty w sobie i zapracowany ojciec nie uznawał rozmów o uczuciach, nie było miejsca na przytulanie - wszak to zupełnie niemęskie. Wyjątkiem były tylko mecze - po udanym spotkaniu tacie zdarzało się objąć radośnie syna. Szkoda tylko, że tak rzadko były okazje do świętowania zwycięstwa lokalnej, trzecioligowej drużyny. I szkoda, że tacie nigdy nie udało się przyjść na mecz szkolnej reprezentacji, w której Dennis był gwiazdą...

Szara codzienność Dennisa nabierze barwnych kolorów, gdy dziewczyna, w której od dawna się kochał, zwróci na niego uwagę. A gdy okaże się, że Lisa uważa, że jego zainteresowanie modą jest EKSTRA, Dennis będzie wniebowzięty. Niewiele jednak trzeba, by wszystko się popsuło - pomysł, który miał być wyłącznie zabawą, hecą - sprawi, że Dennis wpakuje się w kłopoty, a zwycięstwo jego drużyny w finale rozgrywek międzyszkolnych zawiśnie na włosku. Może jednak wszystko wyjdzie na dobre i Dennis usłyszy od ojca wymarzone sowa - "Jestem z ciebie dumny, synu!"?